رحمان قهرمان پور متولد دی ماه 1353 و دانش آموخته روابط بین الملل است که در مرکز تحقیقات استراتژیک مجمع تشخیص مصلحت نظام فعالیت می کرد. او در عین حال سردبیر مجله همشهری دیپلماتیک و همچنین در آستانه پذیرفتن پیشنهاد مدیرمسئولی روزنامه تهران امروز بود که بازداشت شد.

او در اکثر نشریات و رسانه های اینترنتی تحلیل و مقاله و گفت وگوهایی درباره چالش هسته ای جمهوری اسلامی ایران منتشر می کرد. او را روز دهم خردادماه سال 1390 در محل کارش بازداشت کردند. دلیل بازداشتش نوشتن گزارش‌های انتقادی در مورد سیاست‌های هسته‌ای در دوران ریاست جمهوری محمود احمدی‌نژاد بود. او را 380 روز یعنی بیش از یکسال در بازداشتگاه 209 و در انفرادی نگهداری کرده و بعد از آن به بند 350 زندان اوین منتقل کردند. در این مدت بر اثر ضرب و شتم و شکنجه به بیماری آرتروز کمر مبتلا شده و ضعف بینایی و بیماری قوز قرنیه اش تشدید شد.

در نهایت بهمن ماه ۱۳۹۱ نماینده وزارت اطلاعات با توجه به گزارش‌های پزشکی موجود، با مرخصی استعلاجی رحمان موافقت کرد اما همزمان با این موافقت او در نامه‌ای خطاب به حسن روحانی، رئیس جمهور ایران، شکنجه‌های روحی و روانی و جسمی ای که متحمل شده بود و نحوه پرونده سازی اش را تشریح کرد و پس از آن بود که علیرغم موافقت مراجع قضایی با اعطای مرخصی استعلاجی اش مخالفت شد. او تا مدت ها حق مرخصی نداشت و بعد از گذراندن 1000 روز از دوران بازداشتش اولین بار به او مرخصی دادند.

رحمان قهرمان‌پور در اوائل سال ۲۰۰۰ میلادی، زمانی‌ که هنوز ۲۵ سال داشت به واسطه حسین موسویان به گروه تحقیقاتی‌ تیم مذاکره کننده هسته‌ای جمهوری اسلامی پیوست، تا کمتر از ۵ سال بعد در حالی‌ که هنوز دکتری خود را نگرفته بود، به مقام مدیریت گروه «مطالعات خلع سلاح» مجمع تشخیص مصلحت نظام دست یابد. سایت های خبری در زمان بازداشت رحمان، علت بازداشت او را از سوی حاکمیت، خشکاندن سرچشمه اطلاعات هسته ای که می توانست به بیرون از ایران درز کند، عنوان کردند.

پرونده او در شعبه پانزده دادگاه انقلاب به ریاست قاضی ابوالقاسم صلواتی رسیدگی شد و او به اتهام شرکت در کنفرانس های خارجی و مصاحبه با خبرنگار ترکیه ای در مورد مسائل داخلی ایران به جاسوسی متهم و به سه سال حبس تعزیری محکوم شد. او از جمله بیست و هشت زندانی عقیدتی و مطبوعاتی بند 350 زندان اوین بود که با نوشتن نامه ای خطاب به روحانی، رئیس جمهور ایران، پرده از حمله لباس شخصی ها در روز بیست و هشتم فروردین ماه سال 1393 به بند 350 زندان اوین و ضرب و شتم زندانیان محبوس در این بند پرده برداشت. او در مدت دو سال حضورش در بند عمومی 350 زندان اوین جلسات گوناگون آموزشی در زمینه مسایل خاورمیانه، بهار عربی، سیاست خارجی ایران، انتخابات ریاست جمهوری در آمریکا و ایران و مقوله دموکراسی برگزار کرد. وی همچنین در این مدت به تالیف و ترجمه بیش از ۵ کتاب اقدام نمود. قهرمان پور، 30 خرداد سال 1393 بعد از گذراندن سه سال دوران محکومیتش از زندان آزاد شد.