پس از آزادی از زندان، او و سایر وبلاگ‌نویسان این پرونده در ملاقاتی با آیت الله «محمود هاشمی شاهرودی»، خشونت های اعمال شده در دوران زندان را برای رییس وقت قوه قضاییه تشریح کردند. 

مقامات قوه قضاییه در تاریخ ۱۶ بهمن ماه ۱۳۸۷ به وکلای این وبلاگ نویسان اطلاع دادند که شعبه ۱۰۵۹ دادگاه جزایی و انقلاب تهران آن ها را تا حد سه سال و سه ماه زندان و شلاق محکوم کرده است. 

امید معماریان علاوه بر زندان و شلاق، به ۵۰۰ هزار تومان جریمه نقدی نیز محکوم شده بود. اتهامات وارده بر این وبلاگ نویسان، «مشارکت در تشکیل جمعیت های غیرقانونی»، «عضویت در جمعیت های غیرقانونی»، «تبلیغ علیه نظام»، «نشر اکاذیب» و «اخلال در نظم عمومی» بود.علاوه بر این، «غلام تمیمی»، یکی از این وبلاگ نویسان را به «خیانت به کشور» نیز متهم کردند.

امید معماریان هم‏چون دیگر افراد درگیر این پرونده، تحت فشار مجبور به اعتراف علیه خود شد.

«جو استوراک»، معاون مدیرکل بخش خاورمیانه سازمان «دیده بان حقوق بشر» در مورد احکام صادره برای این روزنامه نگاران گفت: «این احکام با توجه به اذعان قوه قضاییه مبنی بر این که اعترافات به زور اخذ شده اند، تکان دهنده هستند. قضات باید تحقیق کنند و متجاوزین را محاکمه کنند، نه قربانیان را.»

امیدمعماریان پس از آن از ایران خارج شد. او فارغ‌التحصیل دانشکده روزنامه‌نگاری دانشگاه «برکلی» است و هم‌اکنون در نیویورک زندگی می‌کند.