اکبر کرمی پیش‌تر در ستاد انتخاباتی مهدی کروبی فعالیت داشت. یکی از دلایل دستگیری او، مقالات و یادداشت‌های متعددی است که تا آن روز، با محور دموکراسی، حقوق شهروندی، آزادی، برابری جنسیتی، مسایل زنان و حق مالکیت انسان بر بدن، دگراندیشی و دگرباشی، دفاع از زندانیان سیاسی و اقلیت‌ها نوشته بود.

او که تحصیلاتش را در رشته پزشکی در دانشگاه اراک به پایان برده است، در زمان دستگیری ۴۱ سال داشت و به همراه همسر و فرزند شش ساله‌اش ساکن قم بود.

نیروهای امنیتی ساعت هشت صبح سوم آذر، پس از ورود بدون حکم تفتیش و بازرسی خانه و مطب دکتر کرمی که در یک ساختمان قرار داشت، او و منشی مطب را با خود بردند. ماموران بعد از تهدید و بازجویی از منشی دکتر کرمی و همچنین ضبط مدارک شخصی‌اش از جمله کارت ملی، او را ساعت هفت شب آزاد کردند.

شیرین فیروزی، همسر دکتر کرمی، در توضیح نحوه یورش ماموران به منزل‌شان تعریف می‌کند، «شش ماشین که هر کدام دارای سه سرنشین بودند، برای بردن دکتر آمده بودند.» خانم فیروزی همچنین با اشاره به نحوه بازرسی ماموران امنیتی گفت: «تمام کشوها را گشتند و وسایل شخصی مرا به‌هم ریختند. از خانه چیزی نبردند، اما کیس کامپیوتر، دست‌نوشته‌ها، مدارک و مقاله‌ها و کتاب‌های دکتر را بردند.»

دکتر کرمی تا پیش از آن، سابقه دستگیری یا احضار نداشت اما گفته می‌شود سال ۸۳، سه فرد مهاجم در مطبش به او حمله کردند. همسر دکتر کرمی برای پیگیری وضعیت او، بارها به دادستانی و اطلاعات قم مراجعه کرد اما هر بار، با بدرفتاری و بی‌توجهی مسئولان روبه‌رو شد.

سرانجام با پیگیری‌های مکرر، خانم فیروزی مطلع شد که همسرش حدودا ۳۵ روز را در انفرادی اداره اطلاعات گذرانده و پس از آن نیز، به مدت بیست روز در انفرادی زندانی به نام "زندان لنگرود" قم در بازداشت به سر برده است.

شش ماه بعد، در تاریخ سوم خرداد ۱۳۸۹، دادستان قم برای این نویسنده و پژوهشگر مسایل دینی کیفرخواست صادر کرد. در پی اعلام این خبر، دکتر محمد سیف‌زاده، حقوقدان و وکیل مدافع اکبر کرمی، درباره‌ی وضعیت پرونده موکلش به رسانه‌ها گفت: «مدت‌‏های زیاد که ایشان ممنوع‏‌الملاقات بود و مدتی را نیز در سلول انفرادی به سر برد. من در این مدت توانستم فقط دو بار ایشان را در زندان، ببینم.»

اولین جلسه دادگاه این زندانی سیاسی-عقیدتی در تاریخ ۱۹خرداد ۱۳۸۹ برگزار شد. به گزارش پایگاه خبری جرس، پس از برگزاری دادگاه، خانواده این نویسنده و مدافع حقوق بشر، مورد ضرب و شتم ماموران امنیتی دادگاه انقلاب قم قرار گرفتند. خانواده کرمی که برای شرکت در جلسه دادگاه و ملاقات با او، به دادگاه مراجعه کرده بودند، اجازه حضور در جلسه دادرسی را نیافتند.

دادگاه کرمی غیر علنی و بدون حضور هیات منصفه برگزار شد و تنها خبری که به بیرون راه یافت این بود که بازجویان وزارت اطلاعات در آخرین گزارش به قاضی یک جمله نوشته‌اند: «دکتر کرمی متنبه نشده است!»

مدتی بعد، خانم فیروزی نیز توسط ماموران امنیتی بازداشت شد. او پيش‌تر تلفنی از سوی ماموران امنیتی استان قم به سکوت و خودداری از مصاحبه با رسانه‌های خبری و اطلاع‌رسانی و نیز دست کشیدن از پيگيری وضعيت همسرش تهديد شده بود تا آن که سرانجام، احضاریه‌ای کتبی دریافت کرد.

شیرین فیروزی در حالی‌که در موعد مقرر – سی ام خرداد ۸۹ – به دادگاه انقلاب مراجعه کرده بود، بلافاصله توسط ماموران امنیتی دستگیر شد. ماموران امنیتی از او خواستند تعهد کتبی بدهد که دست از پيگيری پرونده همسرش، دکتر اکبر کرمی، بر خواهد داشت و در خصوص وضعيت او با شبکه‌های خبری گفت‌وگو نخواهد کرد. اما خانم فیروزی با پافشاری بر احقاق حقوق قانونی همسرش، حاضر به همکاری با ماموران امنیتی نشد.

دکتر کرمی نزدیک به هشت ماه زیر فشار و شکنجه برای اعتراف اجباری قرار داشت و در نهایت، به خاطر نوشته‌ها و مقاله‌هایش، به یک سال حبس تعزیری و به اتهام توهین به رهبری به دو سال حبس (در مجموع به سه سال حبس تعزیری) محکوم شد. علاوه بر این، به اتهام نگهداری فایل‌های محرمانه و غیر مجاز، دادگاه انقلاب قم او را به پرداخت دو میلیون ریال جزای نقدی و امحاء هارد رایانه‌اش محکوم کرد.

دکتر کرمی پرونده قضایی دیگری نیز در دادگاه عمومی قم با اتهام اشاعه فحشا داشت که پس از دستگیری در روز سوم آذر تشکیل شده بود. اولین جلسه دادگاه رسیدگی به پرونده دوم این پژوهش‌گر مسایل دینی و فعال حقوق بشر، در تاریخ ۲۲ تیر در محل دادگاه عمومی شهر قم برگزار شد.

او در مجموع به تحمل شش سال حبس تعزیری، پنج سال تبعید به شهرستان خورمج، تحمل ۷۴ ضربه شلاق و همچنین لغو پروانه طبابتش در این مدت، محکوم شد.

این پزشک و نویسنده اهل قم روز ۳۱ تیر ۱۳۸۹، بعد از تحمل هفت ماه حبس با قید وثیقه آزاد شد. اکبر کرمی، در حال حاضر، ساکن ایالت ویرجینیا در آمریکا است.

ماهنامه خط صلح در ژوییه ۲۰۱۷، مقاله ای از دکتر اکبر کرمی با عنوان «در دام قدرت و سلطه» منتشر کرد. کرمی در بخشی از این مقاله می‌نویسد: «ماهنامه خط صلح از من خواسته است نگاهی داشته باشم به امپراتوری برادران لاریجانی در حقوق و قضا؛ برای کسی که در جنبش سبز هشت ماه تمام را در دهشت تاریک‌خانه صادق لاریجانی سر کرده است و با گوشت و استخوان خود توحش حاکم بر این دهشکده و «آداب شکار شهربندان» را نوشته است، فرصتی است تا فساد حاکم بر این دستگاه بی‌گاه و ناآگاه را آواز کند و از تصویری که دیده نمی شود بگوید.»

این پزشک و فعال حقوق بشر در ادامه نوشته خود خطاب به دوستان اصلاح‌طلبش هشدار داده است: «اما من ترجیح می‌دهم به جای دوباره کردن آن چه پیش‌تر گفته شده است و فرو کردن یک جوالدوز به جنازه های کمردوتا کرده در برابر قدرت، یک سوزن به دوستان اصلاح‌طلبم بزنم! شاید راهی که اصلاح طلبی در ایران به سمت توسعه، ترقی و آزادی گشوده است به سوی عادی کردن ساختار و مناسبات حاکم بر جمهوری اسلامی ایران کشانده نشود و کژکاری و بیماری ساختاری قوه قضاییه به تب قدرتی که برادران لاریجانی را از پا درآورده است، فروکاهیده نشود.»